Dat is precies wat pedagogisch cultureel adviseur Yasmin bijna dagelijks doet.

Naast mijn professionele kennis, neem ik ook mijn eigen ervaringen met migratie en integratie mee, vertelt Yasmin. Daardoor herken ik de uitdagingen waar sommige ouders mee te maken hebben. We kijken mee door de ogen van Yasmin, die werkt als pedagogisch cultureel adviseur bij GGD Twente.

Pedagogisch cultureel adviseurs ondersteunen ouders bij vragen en uitdagingen rond de opvoeding, groei en ontwikkeling van hun kind van 0 tot 18 jaar. Ze werken daarbij nauw samen met de jeugdarts en jeugdverpleegkundige, zodat gezinnen de ondersteuning krijgen die bij hun situatie past. Dat Yasmin zelf ook een migratieachtergrond heeft, is helpend in het contact met ouders. Ik kan hen begrip en herkenning bieden, zonder dat ze het gevoel hebben beoordeeld te worden.

Wat alle ouders willen voor hun kind

Uiteindelijk willen alle ouders hetzelfde: dat hun kinderen gelukkig zijn, zich veilig voelen en een goede toekomst hebben. Volgens Yasmin Khalaf is dat een overeenkomst die zij in vrijwel alle gezinnen tegenkomt, wat de culturele achtergrond ook is. Sterker nog, de verschillen in opvoeding hebben vaak meer te maken met ervaringen en omstandigheden, dan met cultuur alleen.

Welke opvoedwaarden brengen deze mensen mee die ook in Nederland meer aandacht en erkenning verdienen? Vanuit mijn ervaring als pedagogisch cultureel adviseur zie ik dat ouders met een migratieachtergrond, onder andere uit het Midden-Oosten, veel waarde hechten aan liefde, zorg, bescherming, respect voor ouders en verbondenheid met de familie. Mooie waarden, vind ik.

Migratie en verlies

Maar migratie en verlies kunnen een grote invloed kunnen hebben op de opvoeding. Sommige ouders proberen hun kinderen te compenseren voor alles wat zij zelf hebben meegemaakt en verloren. Vanuit liefde willen zij hun kinderen verdriet besparen. Dit leidt er soms toe dat deze ouders moeite hebben met het stellen van grenzen en het consequent hanteren van regels.

Daarnaast brengt het opbouwen van een nieuw bestaan in een andere samenleving veel uitdagingen met zich mee. Taalbarrières, onzekerheid en het ontbreken van een vertrouwd sociaal netwerk kunnen de draagkracht van ouders onder druk zetten. Bij onzekerheid kun je bijvoorbeeld denken aan ouders die in de nieuwe samenleving de taal en systemen nog niet zo goed beheersen. Dit soort dingen kan de ouder-kindrelatie veranderen.

Verschuiving van de relatie tussen ouders en kinderen

Het beeld van de ‘supermama’ en ‘superpapa’ komt op losse schroeven te staan. Yasmin: Kinderen leren de taal en de samenleving sneller dan hun ouders. Daardoor kunnen zij hun ouders helpen met brieven, afspraken of contacten met instanties. Ouders die voorheen op veel terreinen de deskundigen waren, moeten dan soms op hun kinderen vertrouwen. Dit kan leiden tot een verschuiving in de ervaren ouderlijke autoriteit en deskundigheid. En dat beïnvloedt mogelijk de onderlinge verhoudingen binnen het gezin. Natuurlijk gebeurt dit niet in ieder gezin, maar het is een belangrijk aandachtspunt voor ons.

Bekijk opvoedingsvraagstukken niet uitsluitend vanuit cultuur

Yasmins visie is helder: opvoedingsvraagstukken hebben verschillende kanten. Je hebt het cultuuraspect, maar ook de ervaringen van migratie en integratie. We moeten als professionals niet alleen kijken naar wat ouders anders doen. Het is vooral belangrijk dat we begrijpen waarom zij bepaalde keuzes maken. Vanuit dat begrip kunnen we samen met ouders zoeken naar een balans tussen warmte en bescherming enerzijds, en duidelijke grenzen, structuur en zelfstandigheid anderzijds. Pas wanneer we de mens achter het opvoedgedrag begrijpen, kunnen we echt verbinding maken en samen werken aan een goede opvoeding.