‘Maar er zitten er nog veel meer!’, riep ik afgelopen zomer.

door: Annemijn Leferink op Reinink, sociaal verpleegkundige Infectieziektenbestrijding

In een veel te klein, maar erg knus campingtentje hangen mijn man en ik met een zaklamp boven mijn benen. Een halfuur eerder verliet ik haastig het toiletgebouw. De handdoek zat nog in mijn haar verwikkeld. Onder de douche ontdekte ik dat er op mijn buik een teek zat die zich in mijn huid vast had gebeten. Die wilde ik er natuurlijk zo snel mogelijk uit halen. Hoe langer de teek in mijn huid zit, hoe groter de kans dat hij mij besmet.

Pak 'm beet!

Ik pakte mijn pincet om de teek zo dicht mogelijk bij de huid en de kop vast te pakken. Daarna trok ik hem er langzaam uit. Het lukte me om de volledig teek te verwijderen. Maar daar waar ik dacht dat ik klaar was, zag ik later op de avond nog veel meer teken. Mijn man en ik ontdekten uiteindelijk tien teken. Groot maar ook heel klein, verspreid over mijn beide benen. Sommige liepen nog. Anderen hadden zich al vastgebeten in mijn huid. Gelukkig hebben we alle teken goed kunnen verwijderen.

Ik ga op vakantie en neem mee...

Waar ik ook op vakantie ga, mijn telefoon gaat altijd met me mee. Voor het slapen zocht ik voor de zekerheid op of ik had gedaan wat ik moest doen. Ik opende de ‘Tekenbeet’ app van het RIVM. Daar kwam ik er achter dat ik de plekjes waar ik de teken had verwijderd, had moeten ontsmetten. Fijn dat de app altijd beschikbaar is en ik met kamperen mijn pincet nooit vergeet. Maar iets om de plekjes mee te ontsmetten was nu ook wel handig geweest.

Tekendagboek

Tot 3 maanden na het kamperen ben ik alert geweest op rode kringen op mijn benen en buik. Dit deed ik met behulp van het tekendagboek in de ‘Tekenbeet’ app. Hier kon ik gegevens in kwijt, zoals wanneer ik gebeten was en ik de teek had verwijderd. Gelukkig heb ik nooit iets kunnen ontdekken.

Achteraf bleken er ook teken op onze kleding te zitten. Na een ‘campinglife’ handwasje legden we de kleding wel eens op het gras om te drogen. Nooit bij stil gestaan dat dit de uitgelezen kans was voor teken om er op te gaan zitten. Die kleding hebben we uitgewassen op 60 graden. De kleding waarbij dat niet kon, deden we 15 minuten in de wasdroger op een hoge temperatuur.

'Eerst controleren, dan pas slapen'

‘Eerst controle en dan pas slapen’, was ons motto de rest van de vakantie. Het controleren kostte wel de nodige tijd. Teken hebben veel favoriete plekken op het lichaam. Zoals achter de oren, in de liezen en holte van de knieën. Maar kan zich eigenlijk overal op het lichaam vastbijten. De tijd is het achteraf waard geweest want de teken bleven komen.

Een paar dagen later werd er bij de receptie van de camping met een groot informatiebord gewaarschuwd voor teken. 'Hmm, een beetje laat', dacht ik nog. Wij hadden de mensen van ‘ons veldje’ inmiddels zelf al gewaarschuwd. Hopelijk dat het bord er de volgende keer eerder staat.

Kamperen is ontzettend leuk, maar we blijven altijd alert blijven op ‘ongewenste campinggasten’. En wij nemen vanaf nu, naast een pincet, ook iets om te ontsmetten mee.