10 november 2022
GGD Twente duikt dieper in op persoonlijke verhalen met impact die zijn ontstaan uit de coronapandemie.

Deze week het verhaal van Paul Hulscher. Paul was een sterke en gezonde man. Hij gaf als squadron majoor bevelen aan een team van defensie. De fitte 50-jarige man sportte veel en maakte kampvuren tijdens het bushcraften. Hij beklom graag de Oostenrijkse bergen. Activiteiten die hij uitvoerde tot hij op 17 mei 2021 long covid kreeg.

Militair Paul Hulscher

De eerste tekenen

Het is de datum waarop Paul corona krijgt en tot de dag van vandaag niet dezelfde man is als voorheen. “Ik stond die maandagochtend vroeg op om naar mijn werk te gaan. Ik voelde me heel erg moe en niet fit. Verder heb ik er niet veel aandacht aan besteed. Ik vertrok naar mijn werk. Toen ik aankwam, had een collega hulp nodig bij het aanduwen van zijn auto. Ik ging daarbij helemaal stuk, want ik kon echt in 1 keer helemaal niks meer. Alle kracht was uit mijn lichaam.” Dat waren voor de forse man de eerste tekenen dat er iets mis was.

Grappen en realiteit

Die avond belandde Paul hevig zwetend en met koude rillingen in bed. De volgende dag stond een online overleg gepland. “Zat ik daar ‘s ochtends achter mijn beeldscherm! Ik had een grote handdoek om mijn hoofd gewikkeld om het zweten tegen te gaan. Die kon je werkelijk uitwringen. Je maakt er onderling met collega’s nog grapjes over.” Dan is Paul even stil en zegt met een serieuze blik: “Daarna ging het heel erg snel bergafwaarts.”

Erop of eronder

Zijn vrouw zag hem die dagen verder wegkwijnen. Nadat hij weinig teken van leven vertoont, staat die zaterdagochtend de ambulance voor de deur. Paul belandde in shock op de intensive care. “Ze maakten me al snel in het ziekenhuis duidelijk dat het die avond erop of eronder is. Ze wilden me in coma brengen. Dat wilde ik absoluut niet en zou de avond afwachten. Door alle spuiten, infusen en medicatie ging het heel iets beter.” Hierdoor ging Paul van de intensive care naar een afdeling met andere coronapatiënten. “In die kamer drukte ik vaak voor de andere coronapatiënten op het oproepbelletje om een verpleegkundige erbij te halen. Dan zag ik dat het met degene in het bed naast me niet goed ging. Terwijl ik zelf ook helemaal voor pampus lag.” Een week later mag Paul naar huis. “En dan begint het pas! Ik kon werkelijk niks. Van mijn bed naar de badkamer was een ochtendactiviteit. Na 3 dagen probeerde ik te lopen en te trainen. Wat achteraf heel slecht voor je is. Het enige waar ik mee bezig was: binnenkort weer werken! Het viel zwaar dat ik niet kon werken. Ik heb zelf onderschat hoe erg ik eraan toe was. Ik ben werkelijk door het oog van de naald gekropen.”

De redding

“Wat mijn redding geweest is? Onder andere mijn fysiotherapeut Stan. Die heeft me echt bewustwording geven. Hij maakte mij duidelijk dat ik bij de groep hoor die gewoon niet veel kan op het moment. Thuis zitten en rust nemen was het belangrijkste.” Daarnaast hebben collega’s een belangrijke rol gespeeld. Zijn lichamelijk toestand zorgde ervoor dat Paul zijn oude functie niet meer kan uitvoeren. Wel blijft hij bij defensie actief in een nieuwe functie. “Het geeft aan hoe de kameraadschap werkt bij defensie. Ze willen je graag binnenboord houden. Daar ben ik blij mee.” En hij noemt nog 1 iemand in het bijzonder. “Mijn zoon Finn van 8 jaar. Die kwam telkens water brengen aan mijn bed. Dat is levensreddend geweest.”

Maandelijkse vooruitgang

“Het is confronterend om te zien dat je bij een groep hoort die niet alles kan. Je gelooft het zelf niet. Je test en daagt jezelf continu uit door van alles te doen. Vervolgens kom je erachter dat het geen goed idee was. Want de rest van de dag merk je de gevolgen.” Nu we anderhalf jaar verder zijn, is Paul nog steeds niet op zijn oude niveau. “Ik kan al wel een uurtje hardlopen. Maar na het fietsen merk ik nog steeds benauwdheid. Per maand zit er vooruitgang in kleine dingen. Ik ben mijn dagelijkse activiteiten heel anders gaan indelen.” Het volgende doel heeft Paul al in zijn hoofd. “Ik ben positief ingesteld. Dus ik wil volledig meedoen in de maatschappij. Ik wil weer lopen in de Oostenrijkse bergen. Net zoals ik vroeger deed.”

Wil je na het lezen van dit interview meer informatie over long covid? Bekijk dan de website van Rijksoverheid.